Blog #12: Mensen kijken

Gepubliceerd op 18 februari 2019 16:20

Persoonlijk vind ik het echt heerlijk om mensen te kijken. Ongegeneerd –maar natuurlijk niet al te opzichtig- op een terrasje eens observeren wie er voorbij loopt of om je heen zit. Ook de trein en de collegezaal lenen zich hier uitstekend voor. Met name die laatste om negen uur ’s ochtends is favoriet. Het checken van kleding, tassen of het kapsel van de prof is een hele bezigheid op zich, geloof me. Toch vraag ik me vaak af wat de mensen om me heen nu echt bezighoudt.

Afgelopen week betrapte ik mezelf er ook weer op. Vanuit een studeerkamertje op de dertiende verdieping keek ik zo van bovenaf op de campus. Je ziet dan heel veel mensen lopen, waarvan je geen idee hebt hoe zij hun leven invullen, wat ze belangrijk vinden en of ze gelukkig zijn. Het enige wat je ziet zijn studenten die een ontbijtje naar binnen werken, zich een rotje rennen om het college nog te halen of zelfs tijdens het lopen nog de laatste stof in hun hoofd stampen. Maar wat zij op dat moment echt aan hun hoofd hebben, weet je niet. Soms kan ik daar ook een beetje in blijven hangen dat ik denk: waar houden we ons eigenlijk allemaal mee bezig?

Nu moet ik zeggen dat ik me wel vaker afvraag waar ik mee bezig ben, maar dat is weer een ander verhaal. Daarom ben ik andersom ook weleens benieuwd wat mensen van je denken als ze jou zien. Op een gunstig moment dan. Naar wat de mensen afgelopen zaterdag in Winterberg dachten ben ik absoluut niet nieuwsgierig. Zeker niet toen ik de rode piste meer af kwam vliegen dan skiën
-letterlijk- of toen mijn skipas het niet deed en ik dus elke keer óver het poortje heen stapte in plaats van er doorheen. Ondanks mijn ietwat teleurstellende skiprestaties, heb ik daar wel weer volop de gelegenheid gehad om m'n ogen uit te kijken. 


Je moet tenslotte ergens goed in zijn.


«   »