Blog #14: Buuf Pia

Gepubliceerd op 4 maart 2019 16:00

Onze 72-jarige, hoogblonde ex-buurvrouw. Een figuur op zich en een niet te missen deel van onze jeugd. Ze was onze Sinterklaas, oma en vriendin in één. En nog steeds. Het is deze vrouw die mij op veertienjarige leeftijd erop attendeerde dat ik eens mijn wenkbrauwen zou moeten epileren en die twee jaar geleden nog een rondje mee ging rijden achterop mijn scooter. Ook had ze er geen enkel probleem mee om aan mijn toenmalige vriend te vragen of hij misschien nog een leuke vader had. Ze vond dat ‘ie zo’n leuk koppie had. Afgelopen woensdag was het ook weer meerdere keren raak.

Rhodé en ik hadden haar een maand geleden mee uit eten genomen. Nadat we heerlijk gegeten hadden kregen we beide een kaartje in onze handen gedrukt waarin stond dat ze er zo naar uitgezien had en dat we een pedicurebehandeling tegoed hadden. Onze buuf heeft namelijk ooit een cursus pedicure gedaan en woensdag was het dus zo ver. Het begon al met taartjes die ze speciaal gekocht had. Toen ik zei dat ik eigenlijk aan de lijn was – poging 575 – zei ze dat zij inderdaad ook aan de lijn was terwijl ze nog een hap nam. Om er vervolgens aan toe te voegen dat ze eigenlijk heel haar leven al aan de lijn is. Pijnlijk herkenbaar.
Het taartje smaakte wel lekker trouwens.

Tijdens het behandelen van onze voeten, pakte ze er op een gegeven moment een eeltapparaatje bij met een nogal vervelend geluid. Rhodé merkte op dat ze zich kon voorstellen dat mensen dat niet echt prettig vonden. De buuf zei dat veel mannen inderdaad zeggen dat ze dat apparaatje niet hoeft te gebruiken. Meestal gebruikt ze het dan juist, zodat de mannen in kwestie bijna tegen het plafond aanvliegen. Heerlijk vindt ze dat. Toen ik vervolgens een aantal keer bijna van mijn stoel afvloog, zei ze met een big smile dat ze dacht dat ik me een beetje aanstelde. Dus. Iets met: een vos verliest wel zijn haren, maar niet zijn streken?

We hebben een aantal keer zo vreselijk hard gelachen, dat de kopjes er van trilden. En niet alleen de kopjes. Nadat de buuf d’r ding gedaan had (want ja, gewoon koffie drinken vindt ze niets aan, nu doet ze tenminste nog wat), ze haar passie voor olifanten toegelicht had en ons volgestopt had met toastjes, vertrokken we weer. Op onze teenslippers. Met de scooter. Om kwart voor 12 op woensdagavond.

Dat krijgt alleen buuf Pia voor elkaar.


«   »