Blog #32: Zaterdag de 13e

Gepubliceerd op 15 juli 2019 20:48

Zaterdagochtend was echt een prima ochtend. Na eerst een eitje gebakken te hebben, ging ik even een kijkje nemen bij onze nieuwste gezinsuitbreiding: kippen. Het was vrij duidelijk dat de liefde niet geheel wederzijds was, gezien ze gelijk naar de andere kant van het hok liepen. Ik zal nog eens in m’n pyjama door het natte gras lopen om ze wat water te brengen. Man man. 

Maar goed: de ochtend begon dus lekker rustig. ‘s Middags zou ik met een vriendin gaan winkelen. Op de een of andere manier kan dat alleen nooit helemaal goed gaan. De ene keer staat ze langs de weg met een rokende auto, de volgende keer is ze een uur te laat en zaterdag was ze de straat nog niet uit of haar buurman speelde even botsautootje. Gezien de grootte van haar auto was het wel duidelijk wie het gehavendst uit de strijd kwam. Gelukkig kon haar vader de bumper weer een beetje terugduwen en zo kwam ze in Barendrecht aan. En zo gingen wij ook weer de weg op, gepaard met wat bijzondere geluiden en een deur die zo hard kraakt dat de hele buurt gelijk opkijkt. 

Eenmaal aangekomen, vormde de uitgang de volgende uitdaging. Zo liepen we eerst de trap naar boven, maar bleek daar nergens een deur te vinden. Trap naar beneden en de hoek dan maar, daar keken we tegen de muur aan. Juist ja, toch maar gewoon door de aangegeven uitgang dan.

Na zo ongeveer elke winkel gezien te hebben, had ik op een gegeven moment een leuk jurkje gepast. Dus gaf ik mijn vriendin mijn pinpas om het alvast af te rekenen. Het was €25 dacht ik, maar het bleek €29,95 te zijn, waardoor wifi pinnen niet werkte en mijn vriendin met een mond vol tanden bij het pinapparaat stond. Goed verhaal wel.

Na vijf keer steken om uit de parkeergarage te komen, een verrassingsbezoekje aan haar opa en oma die niet thuis bleken te zijn en een paar potjes rummikub gingen we nog even een drankje doen. Mijn vriendin vroeg zich alleen wel af waarom we helemaal de lift in moesten voor de skybar. Scherp.

Toen een jongen tegen me zei dat ik alleen nog een liedje moest zingen om een kanarie te zijn, was m’n avond naar de knoppen.

Denk ik een partij fancy te zijn met m’n gele jurkje, krijg je dat te horen. Ik weet het in ieder geval zeker: de volgende keer blijf ik gewoon weer binnen op zaterdag de 13e. Ze bekijken het maar.

 


«   »