Blog #36: Betonnet in de schroef

Gepubliceerd op 26 augustus 2019 18:01

Afgelopen week ben ik een weekje mee wezen varen met mijn ouders. En dat was heerlijk. Van waterskiën tot shinen in de sluizen tot een compleet vastgedraaide schroef. Jammer dat het alweer voorbij is, maar gelukkig heb ik nog een tastbare herinnering die ik voorlopig niet kwijt raak. Een waar pronkstuk en een mooie kleurwisseling zo tussen bruine, witte en rode (vooral bruine natuurlijk) delen van mijn lichaam. Een niet te missen: blauwe plek. Goed zichtbaar en van mega formaat. Top. Ik zal nog eens in een band achter de boot gaan hangen met een zusje die bovenop mij jumpt in plaats van op het water.

Dat was zeker niet het enige hoogtepunt van de week. Het moment namelijk dat Mien en ik op het punt stonden de afwas te doen in het chemisch toilet, maar op het laatste moment doorhadden dat er iets niet helemaal klopte, hoort ook bij het rijtje. Zeker toen we de situatie er niet per se op verbeterden door bij het sanitair van de mannen te gaan afwassen. Dat was zo erg niet, behalve dan dat we twee Duitse jongens wegstuurden in de overtuiging dat zij verkeerd zaten. Dezelfde jongens waren vrij snel terug om ons te vertellen dat wij toch echt degenen waren die niet goed zaten. Oeps. We konden op dat moment wel door de grond zakken, inclusief afwasborstel en onze appeltjes dreft.

De echte kers op de taart was echter vrijdag. De motor van de boot viel uit en wilde niet meer starten. Midden in een soort smal kanaaltje in Friesland. Ideaal. Er bleek een heel groot stuk betonnet in de schroef te zijn gedraaid. En dat heeft wat zweetdruppeltjes gekost. Gelukkig kwam een Friese boer, compleet in overall en kaplaarzen, ons helpen. Plat op de boot wroette hij eerst zelf met zijn handen, via een gat in de boot, in de schroef, wat volgens hem best te vergelijken was met de bevalling van een koe. Ik zag de vergelijking iets minder, maar had niet het idee dat mijn mening op dat moment iets toevoegde. Omdat “de bevalling” niet helemaal volgens wens liep, regelde hij een betonschaar.  En was het de beurt aan m’n vader die enthousiast tekeer ging. Op de vraag of m’n vader zich zo ook al een beetje een verloskundige voelde, lachte m’n vader als een boer met kiespijn. Uiteraard zag ik toen de vergelijking wel, maar dacht ik dat het verstandiger was om niet teveel te zeggen. Tactischer vooral. 

Nadat de beste man een complete kraan ingeschakeld had, een Caddy vol gereedschap en een stuk of vijftien Friezen opgesjord had, stond mijn vader tot zijn borst toe in het water met een slijptol de schroef te bewerken. Met resultaat. 2 uur later konden we weer varen. Toch wel leuk zo op je vakantie. Dan maak je tenminste nog iets mee.

Aangezien het precies mijn dag was dat ik van boord zou gaan, maar de bruggen inmiddels dicht waren, kon ik 32 haltes met een bus, alvorens twee treinen te moeten pakken. 

Écht leuk zoiets tijdens je vakantie.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.