Blog #37: Vriendinnenvakantie

Gepubliceerd op 3 september 2019 22:25

Met drie vriendinnen naar het prachtige Santorini: wat wil je nog meer? Meer toegestane handbagage wat ons betreft. Bij vriendin 1 wilde namelijk het hengsel de koffer niet meer uit doordat deze wellicht iets te volgepropt zat, bij vriendin 2 paste het er allemaal wel in, maar werkte de weegschaal tegen en in mijn geval bleek de tactiek: oprollen, proppen en aanduwen als enige te werken. En dan hebben we het nog niet eens over de belangrijke struggles wie er een krultang meeneemt, welke schoenen het fanciest zijn en hoeveel soorten badkleding iedereen inpakt. Oftewel: bloed, zweet en tranen zo’n vakantie.

Gelukkig doe je het wel ergens voor. In ons geval voor de prachtige blauwe daken van Santorini. Die achteraf maar letterlijk op drie plekken te zien zijn en in vrij zuinige mate. Maar wat geeft het, je bent er nu toch. En dat is niet echt een straf. Totdat je onderaan een berg bij een haventje gaat kijken en vervolgens weer omhoog moet. Aangezien het bijhouden van de conditie in de vakantie – en in de 52 weken daarvoor – ietwat op de achtergrond geraakt was, viel dat niet mee. Dat verklaarde achteraf ook dat er eerder twee meiden behoorlijk uitgeput naast ons zaten terwijl wij even wat fotootjes – lees: minimaal zeventig foto’s per persoon - schoten bij een zalmroze muur. We moesten tenslotte “the gram” ook een beetje bijhouden. En die heeft er zeker niet onder geleden. Hooguit het geheugen van onze telefoon en de mensen die de twijfelachtige eer hadden om foto’s van ons drieën te maken.

En zo liep de vakantie op rolletjes. Zeker toen we met veel moeite en vooral na veel stof gehapt te hebben bij de beloofde “white beach” aankwamen en die zwart bleek te zijn. Denk je wit zand aan te treffen, krijg je zwarte stenen. Juist ja. Of dan ga je tot drie keer toe achteruit een heuvel af in plaats van vooruit. Tóch handig die quad even uit z'n vrij halen. Het scheelde dat er op dat moment bijna geen ongeduldige Grieken stonden te wachten en het dus totaal niet gênant was. Wat wel enigszins onhandig was, was dat we op de laatste dag een heerlijke oliemassage kregen, maar er niet op gerekend hadden dat dit inclusief een hoofdmassage was. Wij waren al uitgecheckt en konden dus niet meer douchen, maar hadden voor de rest van de dag en nacht onwijs vet haar. Top idee.

Toen we diezelfde nacht om half drie nog in de kou, met vet haar en met onze slechtste grappen van de hele vakantie op een shuttlebus stonden te wachten, wisten we het zeker: we gaan dit hopelijk nog supervaak doen.

Een vriendinnenvakantie: wat wil je nog meer?


«   »