Blog #40: Thuis

Gepubliceerd op 23 september 2019 22:17

In verhalen hoor je altijd dat familie superblij is als een familielid weer thuiskomt. Het doet ze dan ontzettend goed om diegene weer te zien. Zo’n soort weerzien had ik ook in gedachten. Iets minder dramatisch natuurlijk, maar toch wel behoorlijk verwelkomend in ieder geval. Ook al zijn er nog maar twee weken voorbij. Gewoon een voorzichtig traantje in de ooghoek van mijn vader, een stevige knuffel van mijn moeder, ik zag het al helemaal voor me. Gewoon lekker dramatisch toch wel. Eén les die ik in ieder geval mee kan nemen van het afgelopen weekend is dat ik mijn verwachtingen beter maar een beetje bij kan stellen.

Het begon al tijdens mijn vaders verjaardag met mijn kleine nichtje. Die noemde me telkens Mien in plaats van Lau. Ook al probeerde ik haar heel de tijd wijs te maken dat het toch echt tante Lau was die ze voor zich had. Gelukkig maakte m’n moeder het een stukje minder pijnlijk door te zeggen dat ze me blijkbaar wel heel erg snel vergeten was. Thanks mam. Zeker net zoals het moment dat ik al buiten bij de trein stond en u appte en u toen nog thuis moest vertrekken?

Vervolgens maakte mijn andere nichtje het er niet beter op toen ik haar een compliment gaf over haar mooie tas (een oude tas van mij die ik via haar moeder aan haar gegeven had). “Ik weet heus wel dat ik die van jou gehad heb hoor, dus dat hoef je echt niet te zeggen”. Dus. Dat is dan vijf jaar. Ik heb jou ook gemist.

Als kers op de taart kwam mijn zusje op zondagmiddag even mijn kamer binnen om zich uitgebreid voor mijn spiegel te gaan opmaken. Na lichtelijk kuchen had ze pas door dat ik ook aanwezig was (weliswaar horizontaal): ohjoh ik ben al helemaal gewend dat je niet thuis bent. Juist ja. Weet je: zoek het allemaal uit. Ik ga er weer snel vandoor.

Maar wel pas nadat ik van iedereen nog een dikke kus had gehad, voldoende rondjes gelopen en 2-urige kletspartijtjes op mijn kamer had gehad om weer helemaal up-to-date te zijn en nadat ik bijna door mijn rug was gegaan, omdat mijn puberale zusje van vijftien per se op mijn rug de trap op moest.

Heerlijk om weer even thuis te zijn.


«   »